Niet zo lang geleden, na de release van Avengers: Endgame, klonk overal dezelfde klacht: de wereld leed aan superheldenmoeheid. Terwijl Marvel Studios het ene na het andere spin-off en solo-project bleef uitbrengen, helden, bijfiguren en schurken door elkaar, begon het publiek zich af te vragen of we niet gewoon steeds hetzelfde verhaal zagen. Marvel heeft die vermoeidheid duidelijk opgemerkt, zijn koers herzien, en met dat inzicht een nieuw sjabloon uitgevonden. Films als Thunderbolts en de serie Loki gingen al meer op zoek naar innerlijke demonen dan naar schurken in fysieke vorm, en met Spider-Man: Brand New Day past het MCU precies in datzelfde plaatje. De vriendelijke buurtsuperheld is niet langer een grappige, lichtzinnige scholier, maar een volwassen man, die in gelijke mate vecht tegen eenzaamheid als tegen het kwaad in New York.
Tom Holland is terug als de webzwaaiende superheld, samen met zijn vrouw Zendaya, die MJ speelt, en Jacob Batalon als zijn maat Ned Leeds. Maar anders dan in de vorige films is dit trio niet meer samen, dankzij Doctor Strange die alles anders liet lopen in No Way Home. Peter Parker is nu vooral een vigilante die New York beschermt en alleen leeft, ver weg van zijn vrienden, puur om hen te beschermen.
Waar draait Spider-Man: Brand New Day om?
Het is inmiddels een paar jaar geleden dat Doctor Strange de wereldorde herschikte. MJ en Ned zijn nu huisgenoten in hun laatste jaar aan MIT, precies de droom die ze samen met Peter Parker op de middelbare school hadden. Ze herinneren zich Peter niet meer, hun geheugen is gewist. Peter herinnert zich hen echter wel, volgt stilletjes hun leven via social media, en werkt fulltime als Spidey, waardoor de criminaliteit in New York op een absoluut dieptepunt staat.
Hij is bang om zijn gezicht aan wie dan ook te laten zien, zelfs aan Punisher en generaal Rivera, de autoriteiten die hem helpen bij het bestrijden van misdaad in de stad. Op een dag beseft Peter dat hij een dreiging bestrijdt die verder gaat dan een menselijke vorm, iets dat de psyche van elke mens kan manipuleren en tot kwaad kan aanzetten. Dat gezichtloze kwaad haalt Peter, die al sinds de dood van tante May gebukt gaat onder schuldgevoel, uiteindelijk in, en dreigt zelfs MJ te vermoorden. Peter moet nu zijn innerlijke strijd aangaan om zowel de stad waar hij van houdt als de liefde van zijn leven te beschermen.
Wat werkt, en wat niet
Onder regie van Destin Daniel Cretton laat Brand New Day Peter Parker echt volwassen worden. Je stapt de bioscoop in met de verwachting van een sullige superheld vol grappen en punchlines, en die humor is er zeker nog, maar Peter is nu een volwassen man, verantwoordelijk voor de mensen van New York, gebukt onder schuldgevoel over zijn verleden, en verschrikkelijk eenzaam. Hij voert nog geregeld denkbeeldige gesprekken met MJ in zijn hoofd. Tegelijk is hij ook brutaler geworden en durft hij meer risico’s te nemen, terwijl hij voortdurend blijft sleutelen aan zijn vaardigheden en de technologie die hem daarbij helpt.
Sommige van de grappigste momenten ontstaan juist wanneer Spidey zijn waakzaamheid even laat varen. Een scène waarin hij samen met de nieuwe Black Widow (Florence Pugh) een serieus gesprek voert over het redden van de wereld, in een hamam nota bene, springt er echt uit. Ze zitten allebei naakt ondergedompeld in het bad, maar Spidey besluit zijn masker toch maar op te houden, puur om zijn identiteit geheim te houden voor Yelina. Ook is er een kort, maar krachtig optreden van de Hulk, en Bruce Banner (Mark Ruffalo) stelt, ook met beperkte speeltijd, gewoon nooit teleur.
De chemie tussen Peter en MJ overtuigde mij persoonlijk minder. Ondanks dat de scènes tussen Holland en Zendaya wel wat vonken laten zien, en zelfs met de kusscène die in de Nederlandse bioscopen volledig is weggeknipt, voelde die romance voor mij niet helemaal landen zoals ik had gehoopt. Ik had graag gezien dat er wat meer tijd was uitgetrokken om die band echt te laten groeien.
Holland is zonder twijfel de ster van deze film, en voor mij zijn beste vertolking van het personage tot nu toe. Hij is duidelijk gegroeid als acteur, en zet precies de juiste mate van ingehouden emotie neer die deze verdrietige, melancholische Peter Parker nodig heeft, iemand die verlangt naar MJ en naar een eigen gezin. Voor mij is dat ook meteen de kern van de film: dit voelt niet zozeer als een herhaling van het “innerlijke demonen bevechten”-thema dat we al kenden van Thunderbolts, maar juist als een mooi stuk in de ontwikkeling van Spider-Man als personage. Er zit echte groei in, en een stuk acceptatie van wie hij is geworden, en dat vond ik oprecht knap neergezet.
De andere uitblinker van de film is Sadie Sink als Jean Grey. Zij speelt een personage vol innerlijke tegenstrijdigheden, komt pas laat in beeld nadat de plot van de film al goed is neergezet, maar laat desondanks een blijvende indruk achter. Voor mij persoonlijk was haar entree het echte hoogtepunt van de film, en ik hoop oprecht dat we haar in toekomstige Spider-Man-films terugzien.
Eindoordeel
Ik zag Brand New Day in een IMAX-zaal, en dat formaat doet de film absoluut recht: de actiescènes en het schaalgevoel van New York komen daar echt tot hun recht. Spider-Man: Brand New Day is Hollands beste vertolking van de webzwaaiende superheld tot nu toe. Hij is, net als Peter Parker zelf, echt volwassen geworden. Dit is niet de beste Spider-Man-film uit de franchise, maar het blijft een uitstekend vermaak, dankzij de interessante cameo’s, het liefdesverhaal tussen Peter en MJ, en vooral de groei die Peter laat zien als superheld.
Spider-Man: Brand New Day draait nu in de bioscoop.