Soms heb je van die games die je maar niet helemaal loslaten. Diablo IV is er voor mij zo eentje. Ik heb het vaak genoeg weggelegd, maar toch start ik het steeds weer op. En toen Lord of the Hatred uitkwam, dacht ik: oké, dit is het moment om te kijken of Blizzard eindelijk de juiste snaar raakt. En eerlijk? Deze DLC komt verrassend dichtbij.
Een uitbreiding die voelt alsof Blizzard even wakker is geworden
Het idee achter deze DLC is eigenlijk heel simpel: het verhaal moest af, de sfeer moest terug, en de endgame moest minder slaapverwekkend worden.
En dat merk je meteen. Niet omdat alles ineens perfect is, maar omdat het eindelijk voelt alsof Diablo IV weer weet wat het wil zijn.
Nahantu – een plek waar je je meteen bekeken voelt
Het eerste moment dat je Nahantu binnenloopt, weet je genoeg. De jungle is dicht, warm, vochtig en vooral… vijandig. Alles beweegt. Alles maakt geluid. Alles lijkt je in de gaten te houden.
Het is precies dat ongemakkelijke gevoel dat ik miste in sommige gebieden van de base game. Nahantu voelt niet als een plek waar je hoort te zijn — en dat maakt het juist zo goed. Het is smerig, levend en constant dreigend. Heerlijk.
Spiritborn – een nieuwe class
Ik had niet verwacht dat een nieuwe class me nog zou verrassen, maar de Spiritborn deed dat wel. Het speelt ritmisch, bijna alsof je in een soort dans van gevecht zit. Je moet blijven bewegen, blijven schakelen en blijven opletten.
Het voelt fris en anders, maar vooral: het voelt alsof deze class vanaf het begin in de game had moeten zitten.
Het is de eerste keer sinds de launch dat ik dacht: ja, dit is écht nieuw.
De campaign – kort, maar krachtig
De campaign van de DLC is niet lang, maar wel precies lang genoeg om je weer even mee te trekken. Geen eindeloze omwegen, geen onnodige tussenstukjes. Gewoon een duister, persoonlijk verhaal dat draait om jou, Neyrelle en de dreiging die al sinds de base game boven alles hangt.
Het voelt alsof de schrijvers eindelijk durfden te kiezen voor emotie in plaats van alleen spektakel. En dat maakt het sterker.
Endgame – voor het eerst sinds lange tijd weer leuk
De nieuwe systemen en activiteiten zorgen ervoor dat je build blijft groeien zonder dat je het gevoel hebt dat je rondjes blijft lopen. Je maakt keuzes die echt invloed hebben en probeert dingen uit omdat je nieuwsgierig bent, niet omdat de game je dwingt.
Voor het eerst sinds de launch had ik weer zin om door te spelen nadat de campaign klaar was.
Mijn eindoordeel
Lord of the Hatred is geen perfecte DLC, maar het is wel precies wat Diablo IV nodig had. Het brengt sfeer, richting en motivatie terug in een game die dat soms kwijt was. Het is duister, intens en gewoon lekker om te spelen. Het voelt alsof Diablo IV eindelijk volwassen wordt. Een sterke, sfeervolle DLC die Diablo IV eindelijk de boost geeft die het nodig had.