Pluto, bedacht door twee onafhankelijke ontwikkelaars, nodigt spelers uit voor een duistere, komische reis door vervloekte ruïnes en vergeten crypten. De wereld is bloedserieus, maar je tovenaar wil alleen maar naar de verjaardag van zijn nichtje.
Door de strategische deckbuilding van moderne roguelikes te combineren met de tastbare experimenten van games zoals Balatro en Inscryption, herinterpreteert Pluto wat het betekent om “je hand te spelen”. In plaats van simpelweg kaarten te kiezen, weven spelers elementpatronen – overlappende gebaren die samen onvoorspelbare spreukrecepten vormen.
Het resultaat is een systeem dat snel denken en creativiteit beloont: elke beurt is een miniatuurpuzzel van timing, synergie en risico.
De demo-ervaring
De Pluto-demo toont de kern van de game – het spreukensysteem, iteminteracties en het vijandontwerp – in een verticale sessie van ongeveer 40 minuten. Spelers ervaren het openingssegment van een run, met ongeveer 40% van de volledige game en toegang tot het eerste speelbare personage.
Hoewel de volledige versie meerdere personages, langere runs en een rijkere wereldopbouw zal bevatten, richt deze demo zich op de basisprincipes die Pluto’s identiteit definiëren: expressieve spreukenkunst, tactische gevechten en een toon die het grimmige in evenwicht brengt met het absurd alledaagse.
Een serieuze wereld met een frivole queeste
De wezens en kerkers van Pluto zijn getekend met grimmige, met de hand geïllustreerde details – elke ontmoeting voelt gevaarlijk en zwaar. Maar de missie van de tovenaar ondermijnt die intensiteit op alle mogelijke manieren. Je redt de wereld niet. Je probeert gewoon een goede oom te zijn.
Het is bloederig, maar nooit grimmig – het soort wereld waarin je iemands hoofd eraf schiet met een bliksemschicht-aangedreven ijsblokje en vervolgens zucht omdat je vergeten bent een cadeautje te kopen.