Onze Halofanaat, Jos, heeft meer Halo gespeeld dan Bach piano. Waar de serie in de eerste jaren dé shit was op consolegebied, is het nu al jaren de weg kwijt. Telkens wordt er een nieuwe weg ingeslagen, waarbij ontwikkelaar 343 Industries veel pogingen heeft mogen doen. Een optimist zou kunnen stellen dat die pogingen wisselend succes hebben opgeleverd, de realist stelt dat we al zo’n 15 jaar geen écht goede Halo-game hebben gehad. Nu gaat men weer een nieuwe weg in en laat men een nieuw opgerichte studio (Halo Studios) spelen met een remake van de allereerste Halo-game, Combat Evolved. De game komt ook nog eens uit op PlayStation 5! Is Halo eindelijk weer eens op de goede weg?
In 2001 kwam ik een promotie van Xbox tegen in een grote Rotterdamse boekenzaak. Daar kon je met de nieuwste XBOX spelen, inclusief Halo: Combat Evolved. De demo bevatte een speelbare versie van The Silent Cartographer en dat bestuurde je dan met die hele grote XBOX-controller. Als SEGA-fan was ik nog in diepe rouw vanwege de dood van de Dreamcast, maar door Halo nam de XBOX al snel het lege plekje in. Na Halo 2, 3 en Reach gaf toenmalige ontwikkelaar Bungie het stokje over aan 343 Industries, waarbij ze eerst zijn gaan werken aan een remake van de eerste Halo. Ondanks dat het er hier en daar scherp uitzag, waren veel fans teleurgesteld met de veranderingen die men artistiek en grafisch hadden aangepast. Niet veel later kregen we het middelmatige Halo 4 voorgeschoteld, gevolgd door een ambitieus project, waarbij alle Halo’s in één collectie werden gedumpt. En dus konden we wéér aan de slag met de eerste Halo. Na het verschrikkelijke Halo 5 en de problematische ontwikkeling van Halo Infinte moest 343 Industrie de weg ruimen voor een nieuwe groep ontwikkelaars: Halo Studios.
Om een beetje in te komen én het vijfentwintigjarige bestaan van zowel XBOX als de Halo-franchise, mocht Halo Studios een remake maken van alweer het eerste deel. Omdat er al te veel geld en tijd verloren was gegaan aan het bouwen van eigen engines, besloot men dit keer te gaan werken met Unreal Engine. De game werd helemaal opnieuw opgebouwd, waarbij er meteen een aantal veranderingen zijn aangebracht die je ook in andere Halo’s kan vinden. Zo kun je nu sprinten, het energy sword oprapen, voertuigen afpakken en inzoomen met meerdere wapens. Daarnaast komt de game ook naar PlayStation, waardoor meer mensen het kunnen spelen. Dat wordt misschien niet door iedere fan gewaardeerd, maar als het op online game aankomt kun je maar beter zoveel mogelijk spelers hebben. Ja, toch? Voor het eerst kun je de eerste Halo met vier spelers doorlopen, waar twee eerder het maximum was. Dit is absoluut een fijne toevoeging!
Geen multiplayer is een gemiste kans van epische proporties
Met zoveel bombarie en kansen voor nieuwe spelers zou je zeggen dat deze release gepaard gaat met een uitgebreide multiplayer, maar gek genoeg is dat dus niet zo. Geen maps, custom games, geen match making, geen slayer, geen big team battle…. Zelf had ik graag een soort ‘Best of Halo’ gezien, met de gameplay en grafische hoogstandjes van Campaign Evolved zelf, aangevuld met verschillende maps van verschillende Halo-games. De ontwikkeltijd had misschien een stuk langer geweest, maar ik had het ook prima gevonden als men de multiplayer van Halo: Infinite had bijgevoegd, zodat PlayStation-bezitters de lage player counts zouden kunnen opkrikken. Of men had het kunnen doen zoals bij de PC-release van The Master Chief Collection, waarbij men game voor game de tijd heeft genomen om het goed te laten draaien. The Master Chief Collection wordt hier en daar nog redelijk gespeeld en zo hadden PS-gamers uren aan online geknal gekregen.
Of het nu Halo 1, 2, 3 of Reach is, de aantrekkingskracht van de serie is nooit de campaign alléén geweest, maar uiteindelijk gaat het om het totaalpakket. Hierbij is de campaign een heerlijke afleiding of afwisseling van het online wapengekletter. Het is ook extra jammer, omdat deze remake een van de betere Halo-games in tijden is, maar nieuwkomers zullen het door het gebrek aan modes snel naast zich neerleggen en hardcore Halo-fans hebben de gehele campaign zo vaak gespeeld dat het tijdens de nieuwste remake allemaal als een verplicht nummertje aanvoelt. Als Halo-fan kan het gebeuren dat je inmiddels al lang moedeloos bent geworden als het om de keuzes rondom de franchise gaat. Het is dan ook frustrerend om te zien dat de liefde van Halo Studios, want die is er wel degelijk, teniet wordt gedaan door wederom slecht management. De game zelf ziet er echt waanzinnig uit, speelt als een zonnetje en voelt in alles Halo. Als men deze settings had doorgezet naar een sterke multiplayer, dan was Halo in mijn optiek helemaal terug geweest.
De keuze om het alleen bij de campaign te houden komt overigens niet uit de lucht vallen. Het is immers de vijfentwintigste verjaardag van XBOX én Halo en dus moest er wel iets uitgebracht worden. Door deze beslissing is de game uiteindelijk een totaal loze uitgave geworden, want de game is te bekend voor de echte hardcore-fan en mist het echte pakket om nieuwkomers in te dammen. En zo is er weer een onnodig stomme zet gedaan bij Microsoft en zal deze game snel vergeten worden, tenzij men ineens alsnog een multiplayer gaat aankondigen. Als je de geruchten mag geloven was er in ieder geval een project gaande rondom een multiplayer, maar dat project is blijkbaar geschrapt na de laatste verschuivingen en ontslagen bij Microsoft. Deze hele remake zal ook het een en ander gekost hebben en het lijkt erop dat men dat niet terug gaat verdienen en dus is het ook nog maar eens de vraag of Halo Studios ergens mee bezig is. Ja, volgens andere geruchten zouden ze ook het tweede en derde deel een nieuw jasje willen geven. Ik zou dan weer graag een remake willen zien van Halo 3, maar dan moet er toch echt een multiplayer bijzitten.
De mooiste Halo
Ondanks bovenstaand verhaal is er genoeg positiefs te melden over deze remake. Zodra je de game aanzet zie je meteen dat deze remake er geweldig uitziet. Het helpt hierbij dat de ontwikkelaars dit keer trouwer zijn gebleven aan het origineel op het gebied van artistieke keuzes. Zo zijn donkere ruimtes weer gewoon donker, waar dat bij de eerste remake uit 2011 juist de plank missloeg. Er zijn zeker wel wat aanpassingen hier en daar, maar deze passen mooi bij het geheel en zijn soms ook de repetitieve missies van het origineel te verbeteren. Zo is ‘The Library’ dit keer wat minder saai qua omgevingen en met wat handig geplaatste objecten en icoontjes loop je er wat minder doelloos rond te dolen dan voorheen. Ook de cut-scenes zijn weer aangepast en vertellen hier en daar net wat meer over het verhaal, waarbij er rekening is gehouden met de eventueel aankomende remakes van deel 2 en 3. Althans, als Halo Studios die nog mag maken.
De gameplay is ook wat aangepast naar latere Halo’s, waarbij sprint altijd het meest controversieel is bij de fans. Je kunt het uitzetten als je het graag traditioneel houdt en Master Chief zelf loopt zelf al net even iets sneller dan in het origineel. Voor mijzelf is sprint een lange tijd een no-go geweest, maar nu het al zo lang in de serie zit gedoog ik het een beetje, maar echt accepteren doe ik het nooit. Als je sprint toevoegt, dan zie je vaak dat de maps van de multiplayer ook groter worden en sommige spelers vinden het nu eenmaal een goedkope manier om weg te komen uit een gevecht. Waar je vroeger met een paar verkeerde stappen meteen werd afgestraft door de tegenstander, kun je met sprint die fout wissen. Dat vindt de een prettig, de ander vindt het een schending van de hardcore Halo-regels. In Halo: Combat Evolved heeft men wél sprint toegevoegd, maar niet de ruimtes aangepast, waardoor je dan weer snel van vijanden vandaan kunt rennen. De toekomst van rennende robots is gigantisch, veel oudere gamers, zoals ik, zijn opgevoed met het idee dat een robot niet kan of hoeft te rennen. Choose your camp.
Het water is mooi, terwijl het ook nog eens prachtige cirkels achterlaat als je erin sprint, rijdt, loopt of rent. De lucht is mooier dan die van een luxe vakantie naar een tropisch eiland. De wielen van de voertuigen laten prachtige sporen achter, waarbij je het verschil goed ziet tussen nat en droog zand. De donkere gangen lichten prachtig op als je daar met je wapens tekeer gaat. Schiet met een needler en de gangen kleuren mooi Covenant-paars; het is een prachtig schouwspel. Alles ziet er scherp én cinematisch uit, terwijl natte weggetjes ook nog eens de omgeving fraai reflecteren. Dit soort grafische pracht hebben we al een tijd niet meer gezien in de franchise, waarbij de oude artistieke stijl prima is omgezet naar moderne beelden. Eigenlijk is het zelfs een van de mooiste games ooit, waarbij men heeft laten zien de Unreal Engine 5 soepel in 60 fps te kunnen laten lopen.
Bijna de beste Halo
Het origineel was een baanbrekende game in 2001, vooral voor consoles. Halo was misschien niet de eerste first person shooter die prima speelbaar was op een console, maar het perfectioneerde het genre op de huiskamerplatforms wel. Vloeiende gameplay, strakke controls, couch co-op en responsiveness maakte de game een klassieker; de basis staat na vijfentwintig jaar nog altijd als een huis. Toch was het veel meer dan dat, want veel mensen vergeten nog wel eens dat Halo een zeer sterke AI had. Dan hebben we het uiteraard over de vijanden in de campaign, waarbij er weggedoken werd van granaten en iedereen zeer bewegelijk was. Hierdoor bleef de gameplay ten alle tijden dynamisch en uitdagend. Het gekke is dat de AI van Halo: CE na al die jaren nog steeds een van de beste in het genre is, zelfs als je latere Halo-games meeneemt in de vergelijking. Het is dan ook teleurstellend om te merken dat de vijanden in deze remake helaas minder goed reageren op jouw acties. Ze spingen vaak niet weg van granaten en blijven er dan zelfs met een hele groep omheen staan. Ook de Elites zijn minder bewegelijk, duiken minder weg en zijn makkelijker te raken.
Voor de nieuwkomer hoeft dat gemis geen probleem te zijn, het is ook weer niet zo dat er geen uitdaging meer inzit. Voor de hardcore fan voelt de game hierdoor wat vreemd aan en zal het gemis van de originele AI goed gevoeld worden. Nu was het dan wel weer zo dat in het origineel niet iedereen even slim was, want als je een computergestuurd maatje van je op een voertuig zette, dan reed het vooral tegen de muur aan. Dat is dan weer wat verbetert in de remake, zo is het ook weer. Toch kan ik niet anders zeggen dat het hierdoor bijna de beste versie is van het origineel, maar dat het zelfs nóg beter had gekund. Voor de echte liefhebber kun je ook nog eens een mix spelen van Halo: CE, waarbij de vijanden gemixt zijn. Je kunt dus prima The Flood tegenkomen op The Silent Cartographer en je kunt zelfs als andere personages spelen. Heb je ooit wel eens als Hunter willen spelen? Dat kan nu!
Ook dit keer zijn er skulls verstopt in de game en gelukkig liggen ze op andere plekken dan bij het origineel. Het laat je net even wat meer exploren en zo gebeurde het een aantal keer dat een beetje rondzoeken tijdens de campaign werd beloond met een skull. Die skulls zelf kun je later weer inzetten om de gameplay aan te passen. Zo kun je de game behoorlijk moeilijker maken en kun je zelfs in third person spelen. Overigens zijn er ook drie nieuwe missies te spelen en die zien er zeer strak uit en spelen leuk weg, maar voegen naast ietwat variatie verder weinig toe aan het geheel. Toch is meer gameplay altijd welkom, maar eigenlijk hadden we liever een totaal nieuwe Halo gezien met dezelfde engine.
De laatste kans?
Zoals gezegd is het nog maar de vraag of we ooit aan de slag kunnen gaan met de remakes van Halo 2 en 3 , maar hierbij nogmaals het dringende verzoek om daar dan wel een multiplayer in te stoppen. Het is vreemd en frustrerend om te zien dat er eindelijk eens een goede Halo is gemaakt met ook nog eens een groter bereik met de uitgave op PlayStation 5, terwijl nieuwkomers snel uitgekeken zullen raken en hardcore fans er ook weinig nieuws zullen vinden. Het lijkt erop dat Microsoft nog steeds niet doorheeft dat het geen Halo moet uitbrengen als het geen volwaardig product is.