Home » Ebola Village Review

Ebola Village Review

by Jos Vis

In eerste instantie denk je bij het zien van de titel dat het om een typfout gaat of iets dergelijks, maar de game heet toch echt Ebola Village. Na de shock denk je even na; misschien kruip je in de huid van een dokter, die er alles aandoet om Ebolapatiënten te helpen. Of je bent een wetenschapper die een middels tegen de enge ziekte zoekt en een manier waarop de ziekte zich minder snel verspreidt. In de praktijk hebben we hier eigenlijk te maken met een Resident Evil-achtige game, om het maar geen kloon te noemen. Nu hoeft dat op zich geen probleem te zijn, als het de gekopieerde elementen kwalitatief goed weer te herproduceren moet het wel goedkomen. Is dat ook zo?

Laten we meteen beginnen bij het begin van de game, dan weet je meteen waar je aan toe bent. Jij bent een bijna naakte vrouw, ze heeft alleen haar ondergoed nog aan. Haar huis is best een rommeltje en op de tv verschijnt er een extra nieuwsuitzending, waarbij het woord ebola een paar keer valt. De toon van de berichtgeving is behoorlijk alarmerend, dus je besluit je kleren aan te doen en je autosleutels te pakken. Zodra je de deur opent van jouw appartement laat de game jou een kort filmpje zien van een deur die open gaat. Nu moet ik toegeven dat ik het aantal uren dat ik heel mijn leven in een Resident Evil heb gestopt ergens tussen de 35 en 60 schat. Dan nog kwam de cut-scene met de deur mij erg bekend voor. Het was uiteindelijk een regelrechte kopie van Resident Evil.

Heeft de maker deze game dan gemaakt als eerbetoon aan de Resident Evil-franchise? Je kan in ieder geval merken dat de ontwikkelaar behoorlijk wat uren heeft gestoken in de successerie van Capcom. Niet alleen de deur is een 1 op 1 kopie, maar ook het inventory -systeem, het richten, de setting, de manier waarop de zombies reageren op jouw schoten en ga zo maar door. Zei ik zombies? Het ging toch om ebola? Jazeker, maar daar kom ik zo nog op terug, want ik was nog met de vergelijking bezig. Het valt nog te bewonderen dat een kleine ontwikkelaar nog best ver komt met het kopiëren van een bestaande franchise, maar je ontkomt er dan ook niet aan dat de uitwerking wat te wensen overlaat.

Alle facetten zijn minder goed geanimeerd en minder goed uitgewerkt. Dat komt juist zo naar voren, omdat de game erg graag een andere game wil zijn, terwijl de ontwikkelaar misschien beter zijn eigen weg was ingeslagen. Met een andere aanpak waren veel tekortkomingen misschien anders ontvangen en misschien zelfs als stijlkeuze gezien. Of een parodie op het survivalhorror-genre had prima kunnen werken met deze assets, maar de game neemt zichzelf vaak veel te serieus. Nogmaals, het valt op deze manier allemaal extra op, omdat het vergelijkingsmateriaal er zo dicht op zit, maar dan met zoveel meer kwaliteit.

Ebola en gameplay

Ebola is een ernstig virus, dat inwendige bloedingen kan veroorzaken. Ongeveer de helft van alle patiënten overlijdt aan de ziekte. Uiteraard word je in dit proces nergens een zombie en met de actualiteit rondom de ziekte, zou je kunnen stellen dat het ietwat vreemd is om de ziekte in de titel te zetten van een zombie-game. Je zou ook kunnen stellen dat het juist net dat beetje extra aandacht geeft, waardoor de ontwikkelaar weer net genoeg games kan verkopen. Nu hebben het gezeur over de vergelijkingen, keuzes en vreemde titels gehad en kunnen we gewoon eens gaan kijken naar de gameplay.

Je merkt bij het begin meteen dat de besturing, in combinatie met de animaties, wat houterig aanvoelt. Dat hoeft niet meteen een probleem te zijn in het genre, waar een gelimiteerde besturing nog wel eens geduid wordt als een feature, die in het leven is geroepen om de game spannender te maken. Als de controls te makkelijk en soepel zijn, dan wordt het al snel een shooter en is het geheel minder spannend. Nu hebben de recente remakes van Resident Evil die fabel al de das om gedaan door de bekende horror te combineren met vloeiende controls, maar Ebola Village heeft zich vooral laten inspireren door de oude controls. Hierdoor vecht je niet alleen tegen het kwaadaardig gespuis in de game, maar ook tegen de besturing zelf. De game is niet per se moeilijk en soms is het nog best vermakelijk om wat wapens leeg te knallen op de zombies.

Je krijgt de tijd om op de hoofden van de zombies te schieten, maar bijna elke zombie zal niet in één keer doodgaan. Telkens schiet je eerst de huid van de kop af, totdat er een schedel overblijft en dan ineens kun je het hoofd eraf schieten. Deze laatste zin moet je overigens niet los van de context lezen, want dan komt het wat morbide over.

Geluid

Is alles dan slecht of op z’n best middelmatig? Nee, gek genoeg is Ebola Village een ijzersterke game als het aankomt op de sounds. De omgevingsgeluiden zijn onheilspellend, waarbij je allerlei kraakjes hoort en alledaagse geluidjes die de hele setting een spannend geheel geven. De muziek laat zich op de juiste momenten eventjes horen, waarbij de stilte zo af en toe vakkundig wordt ingezet om het contrast zo sterk te laten bloeien. Je wapens klinken prima en de zombies zelf kennen aardig wat variatie als het op geluiden aankomt, veel meer dan hoe ze eruit zien en bewegen.



Related Posts

Leave a Comment