Vijftien jaar na de uitgave van Destroy All Humans! krijgen we ineens een heuse remake voorgeschoteld van een game die draait om klonende aliens. Nu is het gamelandschap sinds 2005 behoorlijk veranderd en is het dus de vraag of deze grappige titel van toen vandaag de dag nog enig bestaansrecht heeft. Het antwoord is zowel een simpele ‘ja’ én een gecompliceerde ‘nee’.
Humor is smaak
Laatst werd ik aangewezen om een remake te reviewen van SpongeBob SquarePants Battle for Bikini Bottom en dat leverde prachtige beelden op met nogal verouderde gameplay. Nu hielp het niet dat ik het oude origineel nooit gespeeld heb, waardoor SponeBob’s remake mij weinig nostalgische momenten opleverde, behalve de herinneringen van de tv-serie. Helaas heb ik ook nooit meer gespeeld van Destroy All Humans! dan een korte demo-disc, die je ‘gratis’ bij een bepaald tijdschrift kreeg. Neemt niet weg dat ik wel op de hoogte ben van de sterke punten van de serie en begrijp dat dit vijftien jaar geleden erg grappig was.
Humor is een belangrijk aspect van een game als Destroy All Humans!, maar het succes van ervan hangt sterk af van een aantal factoren. Ten eerste is humor subjectief, waardoor niet iedereen dezelfde humor als even grappig zal ervaren. Ten tweede is het lastig om humor in games in balans te brengen, waardoor het snel irritant, repetitief of ongepast wordt. De humor in Destroy All Humans! is gebaseerd op oude sci-fi-films, wat het nog lastiger maakt aangezien humor in games en films om een totaal andere manier van benadering vraagt.
Lachen zul je zeker met Crypto, de hoofd-alien van Destroy All Humans!, maar bijna alle grappen heb je inmiddels wel ergens voorbij zien komen. Ondanks het ‘feit’ dat je bij overlijden terugkeert als een kloon van Crypto opzichzelfstaand een hilarisch gegeven is, ben je hier snel overheen en dat komt vooral doordat er met dat gegeven weinig meer gebeurd dan de verandering van het nummer achter je naam.
Rondje rond de kerk met een UFO
Crypto is samen met zijn mede-aliens op aarde terechtgekomen in de zoektocht naar bruikbare DNA, terwijl iedereen die in de weg staat vernietigd moet worden. Het is een geinig gegeven dat je tijdens deze intergalactische oorlog eens aan de kant van de aliens staat en samen met de soms briljante, maar vaak maffe wapens die je tot je beschikking hebt. Helaas wordt er verder weinig gevarieerd met missies en objectives, waardoor je na een uur of twee spelen het meeste wel gezien hebt. Dit viel mij al op tijdens het spelen van de vijftien jaar oude demo, terwijl die maar een klein uur duurde. Wat het toen nog wat spannend maakte, was de open wereld waarin jij je kunsten mag vertonen, maar inmiddels zijn we behoorlijk gewend aan dat soort games.
Wellicht dat fans van de oude game het erg prettig vinden om de game zo natuurgetrouw mogelijk te kunnen spelen, maar de mechanieken van de game zijn eigenlijk weinig bijzonder, waardoor alles valt of staat met de humor en setting. Ondanks dat ik mij hier zeker een uur of twee goed mee vermaakt heb, voelde de rest van de game aan als verplichting. De grap van de gekloonde aliens en maffe, typisch jaren ’50 sci-fi-momenten is helaas snel uitgewerkt. Het kan natuurlijk prima dat jij hier minder moeite mee hebt, aangezien ik inmiddels 35 jaar lang verschrikkelijk veel spellen heb gespeeld. Mijn dochter zou het best leuk kunnen vinden, maar zij is nog wat te jong voor de bepaalde acties die in de game voorkomen.
Mooi!
Net als bij de SpongeBob-remake, zijn de graphics van Destroy All Humans! prima in orde en van tijd tot tijd zelfs mooi. Samen met de verouderde gameplay vormt het een vreemde mix van mooi en saai, terwijl fans van het origineel hier denk ik erg gelukkig van zullen worden. Helaas kon ik niet ander dan mijzelf constant afvragen waarom men al die tijd en moeite in deze game heeft gestopt, terwijl een moderne reboot van de serie beter had kunnen uitpakken. Het zou natuurlijk wel zo kunnen zijn dat deze remake minder risico met zich meebrengt en een mooie manier is om de franchise weer even in de spotlights te zetten, zodat men kan zien of er eigenlijk nog wel vraag is naar Crypto en co.
Conclusie
Fans van het origineel zullen vast een heerlijke trip to memory lane beleven, maar nieuwkomers zullen snel uitgekeken raken op Destroy All Humans! De gameplay is een korte tijd geinig, maar vervalt al snel in herhaling en de humor wordt snel voorspelbaar. Toch heb ik mij twee uur prima vermaakt met de trouwe remake, maar het is de vraag of dat de aanschafprijs rechtvaardigt.