Toen Yooka-Laylee jaren geleden verscheen, werd het gezien als de spirituele opvolger van klassieke Rare-platformers. De charme was er absoluut, maar het avontuur had ook duidelijke minpunten. Met Yooka-Replaylee krijgt het duo een tweede kans en die wordt verrassend goed benut. Dit is geen luie remaster, maar een grondige herwerking die laat zien wat de game altijd al had kunnen zijn.
Yooka-Replaylee speelt vanaf de eerste minuten een stuk fijner dan zijn voorganger. De besturing is soepel, bewegingen voelen direct aan en het tempo ligt lekker hoog. Glijden, rollen en springen gaat intuïtief en maakt het verkennen van de grote werelden leuk in plaats van vermoeiend. Vooral de camera is een wereld van verschil. Waar die in het origineel regelmatig voor frustratie zorgde, doet hij nu precies wat je verwacht. Je hebt altijd goed zicht op wat er gebeurt en dat is goud waard in een platformer.
De werelden zelf zijn groter, rijker en slimmer ontworpen. Ze barsten van de geheimen, side missies en collectibles, maar dankzij verbeteringen aan de map voelt het nooit alsof je doelloos rondloopt. Fast travel is eindelijk goed geregeld en belangrijke locaties en personages worden overzichtelijk bijgehouden. Dat haalt een hoop onnodige frustratie weg en zorgt ervoor dat de focus weer ligt op ontdekken en plezier maken. Backtracking, ooit een groot pijnpunt, is hier nauwelijks nog een probleem.
Qua gameplay blijft Yooka-Replaylee trouw aan het collectathon-genre. Je lost puzzels op, verslaat vijanden, racet door uitdagende secties en jaagt op Pagies om nieuwe werelden en uiteindelijk de eindbaas vrij te spelen. Wat het leuk houdt, is de afwisseling. Elke wereld heeft zijn eigen gimmicks, verrassende uitdagingen en minigames die het tempo doorbreken. Van on-rails secties tot speciale transformaties, het spel blijft nieuwe ideeën aandragen zonder zijn identiteit te verliezen.
Ook qua verhaal en qua presentatie zit het goed. Het verhaal wordt op een speelse manier verteld, met veel zelfspot en humor die regelmatig knipoogt naar het genre en zijn eigen verleden. De dialogen zijn vlot geschreven en de personages hebben allemaal hun eigen overdreven persoonlijkheid. Dat maakt zelfs simpele ontmoetingen leuk om te volgen. Visueel is dit een flinke stap vooruit. De werelden zijn voller, kleurrijker en gedetailleerder, met vloeiende animaties en sterk verbeterde modellen.
De soundtrack verdient speciale aandacht. De muziek tilt het avontuur echt naar een hoger niveau en geeft de werelden extra karakter. Het voelt groots wanneer dat nodig is en speels wanneer het kan. Het draagt enorm bij aan het gevoel dat je op avontuur bent in een levendige, fantasierijke wereld.
Toch zijn er ook minpunten. Op Nintendo Switch 2 draait de game op 30 frames per second. Dat is stabiel genoeg om prettig te spelen, maar voor een platformer voelt het soms wat aan de lage kant. Af en toe zijn er lichte haperingen en de laadtijden zijn merkbaar langer dan je zou hopen op moderne hardware. Daarnaast duiken er sporadisch kleine bugs op, al lijken die vooral technisch van aard en niet spelbrekend. Het zijn precies de punten waarvan je hoopt dat ze met updates verder worden gladgestreken.
Onderaan de streep is Yooka-Replaylee een remake die het wel waard is. Het is duidelijk dat Playtonic goed heeft geluisterd naar kritiek en daar iets waardevols mee heeft gedaan. Dit is de versie waarin de game eindelijk volledig tot zijn recht komt. Voor nieuwkomers is het een heerlijke instap in het 3D platform-genre en voor spelers die ooit teleurgesteld afhaakten, voelt het als een geslaagde comeback.