WWE ’13 was de game waar CM Punk voor het laatst op de cover stond, en met WWE 2K14 was het THQ tijdperk ten einde en werd het 2K tijdperk gestart. Toch was WWE 2K14 voornamelijk nog een THQ game, de game was voornamelijk ontwikkeld door THQ, voordat ze failliet gingen. Toch is WWE 2K14 de eerste 2K game en was het en game die als thema had; 30 Years of Wrestlemania.
WWE ’13 focuste zich op de Attitude Era, maar 2K14 pakte het nog grootser aan, je kon namelijk bijna de hele geschiedenis van WrestleMania doorspelen. Van Hulk Hogan vs Andre The Giant, Stone Cold Steve Austin vs Bret Hart tot aan The Undertaker vs Shawn Michaels. Naast deze iconische matches, kreeg je daardoor ook bijna alle historische WrestleMania arena’s, wat ontzettend tof was, zeker om in Universe Mode te gebruiken. De basis van de matches waren hetzelfde als WWE ’13, met bepaalde objectives die je moest vrijspelen of een bepaalde move doen op een bepaald moment. De mode was extra sterk, omdat je van era naar era ging, van Hulkamania, naar Attitude, naar de Ruthless Agression en uiteindelijk de PG Era.
De presentatie, in deze mode, maar ook daarbuiten, had zeker stappen gemaakt. De gameplay bouwde voort op de Predator Technology, maar werd beter gemaakt. De anmiaties waren soepeler, reversals voelden beter en de matches hadden net wat meer flow dan in WWE ’13. Wat ik mij vooral ook nog herinner, is dat de pre order bonus de Ultimate Warrior was. De Ultimate Warrior was jarenlang afwezig in de WWE en de games, en was daardoor een prachtige toevoeging in WWE 2K14.
Mijn game mode, Universe Mode, kwam ook weer terug (dat zal je elk deel lezen), en er waren kleine verbeteringen, maar de mode werd niet groots vernieuwd. Dat is vaak een voornaamst punt in de WWE games, dat Universe Mode soms niet de aandacht krijgt, die het in mijn ogen verdient. Toch blijft de vrijheid voorop staan die je krijgt in Universe mode, ook in dit jaar ben ik weer weken bezig geweest met mijn eigen roster te bouwen en verhaallijnen uit te laten spelen.
De minpunten van WWE 2K14 zijn dan ook grotendeels hetzelfde als in WWE ’13. De moeilijkheidsgraad blijft onvoorspeelbaar, en ging van iets te makkelijk, naar matches met zoveel reversals dat je er gek van werd. Daarnaast was de creation suite toch wat verouderd, en merkte je dat er echt wat vernieuwing nodig was om je meer vrijheid te geven in je eigen superstars te maken. Online spelen was iets beter, maar ook dat was niet geweldig, het bleef niet soepel lopen en soms was het ontzettend lastig om een match te vinden.
Een van de leukste modi, vond ik toch wel de Beat the Streak Mode, waar je Undertaker moest proberen te verslaan. Elke keer als je won, werd hij sterker en sterker. Het was een soort van Boss Rush mode, wat zeker een leuke toevoeging was in deze game.
WWE 2K14 was niet een game die veel veranderde, of vernieuwde. De game zal voornamelijk bekend staan als de game die ging over 30 years of WrestleMania en de Beat the Streak mode. De creation suite, en de game zelf, ging echt pas een jaar later op de schop, maar toch is WWE 2K14 een goede game, die eigenlijk het THQ tijdperk afsloot en het 2K tijdperk liet beginnen.