Als je al een aantal jaar onze website leest, dan weet je dat ik een enorme WWE-fan ben. Mijn liefde voor WWE is ooit begonnen dankzij de games. Titels als Shut Your Mouth en de SmackDown vs. Raw-serie waren mijn eerste kennismaking met het wereldje, en vanaf dat moment ben ik altijd trouw gebleven aan de WWE-games. Eerst onder de vlag van THQ, later bij 2K.
Met WWE 2K26 dat op 13 maart verschijnt en CM Punk als cover star, begon het bij mij te kriebelen. Wat als ik eens terugkijk? Een volledige retrospective, van WWE ’13, het jaar waarin CM Punk voor het eerst op de cover stond van een WWE-game, tot en met WWE 2K25. En zo beginnen we bij WWE ’13, de game waarin de Attitude Era centraal stond.
De aankondiging van WWE ’13 staat nog altijd in mijn geheugen gegrift. De trailers waren ijzersterk. De “Live the Revolution”-trailer zette meteen de toon, maar het absolute hoogtepunt was het gesprek tussen CM Punk en Stone Cold Steve Austin. Dat moment zorgde ervoor dat half internet hoopte op een WrestleMania-match tussen die twee. De trailers lieten perfect zien hoe groot de hype rondom WWE ’13 destijds was.
Het kloppend hart van WWE ’13 was zonder twijfel de Attitude Era Mode. In eerdere games draaide alles om Road to WrestleMania met unieke, vaak fictieve verhaallijnen. WWE ’13 gooide het roer om en focuste zich volledig op het verleden. De Attitude Era is voor veel fans, jong én oud, een magische periode waarin alles kon en mocht. Het was de tijd waarin supersterren als Stone Cold Steve Austin en The Rock hun stempel drukten op de industrie.
In deze mode speelde je historische matches na, compleet met objectives die je moest uitvoeren om alles vrij te spelen en het verhaal historisch correct te houden. Tussen de matches door kreeg je indrukwekkende cutscenes die perfect uitlegden waarom deze momenten zo belangrijk waren. Alles in de game ademde Attitude Era, van de arena’s tot de presentatie, en zelfs subtiele verwijzingen naar WCW en de Monday Night Wars ontbraken niet. Dat maakt het extra leuk dat naast CM Punk op de cover van WWE 2K26, andere edities van die game opnieuw focussen op de Attitude Era en de Monday Night Wars. Een duidelijke knipoog naar WWE ’13, als je het mij vraagt.
WWE ’13 was bovendien de laatste WWE-game onder de THQ-banner. Die afscheidsgame draaide op een vernieuwde versie van de Predator Technology Engine. Dat zorgde voor betere animaties, verbeterde weight detection, waardoor Rey Mysterio niet zomaar The Big Show kon optillen, en een homing-systeem dat ervoor zorgde dat aanvallen beter raakten, zelfs als je niet perfect stond. Op papier klinkt dat misschien saai, maar in de praktijk voelde het als een kleine revolutie voor de gameplay. Voor sommige fans is WWE ’13 daarom zelfs één van de beste moderne WWE-games van de jaren 10.
Ook Universe Mode kreeg in WWE ’13 een aantal fijne upgrades. Je kon created arena’s gebruiken in je Universe, rosters aanpassen en shows volledig naar eigen smaak inrichten. Elk jaar steek ik belachelijk veel uren in Universe Mode, en ik weet nog goed hoe ik op fora complete shows bouwde samen met andere fans, allemaal met hetzelfde doel: onze eigen WWE creëren, maar dan in gamevorm. De mode kreeg zelfs input van Paul Heyman, wat onder andere leidde tot de mogelijkheid om minor shows en house shows te maken.
Toch was WWE ’13 niet perfect. De game voelde inhoudelijk compleet aan, maar de moeilijkheidsgraad liet soms te wensen over. De hoogste difficulty maakte de game niet zozeer slimmer, maar zorgde er vooral voor dat je aanvallen vaker werden gereversed. Dat leidde regelmatig tot counter-wedstrijden, in plaats van die lange, epische matches die je op tv zou willen zien. En dan was er nog online spelen. Net als bij veel WWE-games uit die periode waren de servers verre van stabiel, waardoor online voor mij nooit echt een prioriteit werd.
Ondanks die minpunten heeft WWE ’13 een warme plek in mijn hart. De build-up naar de release, de trailers, het actief zijn op fora, speculeren over het roster, de DLC en de verhalen die ik zou uitspelen in Universe Mode, zorgden voor ontelbare uren speelplezier. WWE ’13 markeerde het einde van het THQ-tijdperk, maar ook het begin van CM Punk als cover star. Met WWE 2K26 aan de horizon voelde het daarom meer dan logisch om deze retrospective hier te beginnen.
Wat is jouw herinnering aan WWE ’13? Was dit voor jou ook een absolute klassieker, of kijk jij met gemengde gevoelens terug op deze Attitude Era-trip?